مرزپیما

 
 
نخلِ سیمین، بهاری، بلندی
مثنوی تقدیم به بانوی غزل ایران سیمین بهبهانی
سهیلا صارمی


نخلِ سیمین، بهاری، بلندی
آهویِ نابَسوده کمندی  

سروی و کاشمر خانه ی تو
خاکِ این خانه جانانه ی تو  

از بخارا و آموی و ارژن
داغ داری هزاران تو بر تن  

دامنت دامنِ سبزِ البرز
شیرزن پهلوانی و بی گرز  

هر غزل از تو گُردی دلیر است
شیر چبوَد؟ که خود شیرگیرست  

عاشقِ سبز و سرخ و سپیدی
شیری اما چو پُرسایه بیدی

هان! غزلخوانِ کاخ فصیده
ساقِ شب بویِ باغِ سپیده   

سیرتِ تو کجا زشت باشد؟
بذر شعر تو صد کشت باشد  

سرو و سیب و ستاره کلامت
سیم و، زرین تر از زهره نامت  

خواب کی باشدت رودِ زیبا؟
رهسپاری ز دریا به دریا  

دور باد از تو درد و نژندی
نخلِ سیمین! بهاری، بلندی